Het politiek manifest van Ypsilon

8 juni 2016 – Met de vraag ‘Weet u wie u moet bellen over een verward persoon?’ signaleert Ypsilon een knelpunt in de geestelijke gezondheidszorg. In het manifest ‘Verkiezingen 2017’dat ze op 8 juni aanbood aan alle politieke partijen somt ze er nog vier op. Over gemeentelijke voorzieningen, ambulante hulp, toegang bij crisis een versterking van de positie van familie.

In maart 2017 zijn er weer verkiezingen voor de leden van de Tweede Kamer; voor politieke partijen de kans om problemen in de GGZ aan te pakken. Omdat de meeste partijen de verkiezingsprogramma’s nog voorleggen aan hun leden is dit hét moment voor Ypsilonleden, hulpverleners en bestuurders in de GGZ om invloed uit te oefenen. ‘Wijs je eigen politieke partij op dit manifest’, maar denkt ook graag mee over oplossingen;

1. Start landelijke meldnummer verwarde personen

Dit Schuurt

Weet u wie u moet bellen als u wordt geconfronteerd met een ernstige verwarde persoon? Wie nadenkt over die vraag moet al snel het antwoord schuldig blijven. De politie lijkt voor de hand te liggen, maar die beschikt nou juist niet over expertise op het gebied van psychische problemen. En dus bellen de meesten niemand, ook niet als iemand evident zorg nodig heeft.

Dit lost het op:

Een 24/7 bereikbaar alarmnummer waar familieleden of omstanders naartoe kunnen bellen als ze zich zorgen maken over een verwarde persoon. Een centraal nummer dat doorschakelt naar een dienst in de betreffende regio die niet alleen aanhoort en registreert, maar de mogelijkheid heeft om te toetsen of en door wie actie gewenst is.

2. Verbeter gemeentelijke voorzieningen

Dit schuurt:

Betaalbare huisvesting, zinvolle dagbesteding, werk dat rekening houdt met de specifieke beperkingen, steun voor de overbelaste mantelzorger – juist de voorzieningen die maken dat ook mensen met GGZ-problematiek kunnen participeren in de maatschappij zijn niet voorhanden.

Dit lost het op:

Verplicht gemeenten uitvoering te geven aan het onlangs geratificeerde VN-gedrag voor rechten van mensen met een beperking (Convention on the Rights of People with a Disablity, CRPD) met bijzondere aandacht voor de groep die bij de gemeenten nog niet goed in beeld is: mensen die herstellen van psychische problemen.

3. Breng ambulante hulp op peil

Dit schuurt:

Bedden in de GGZ worden veel sneller afgebouwd dan dat er alternatieven buiten het ziekenhuis worden opgebouwd. De druk om uit te plaatsen is enorm, maar gebeurt nu zonder dat de omgeving er klaar voor is en zonder dat mensen een fatsoenlijk steunsysteem hebben om op terug te vallen.

Dit lost het op:

Meer en betere ambulante en deskundige zorg in de buurt, overal in Nederland. Het aantal FACT-teams, juist bedoeld als alternatief, moet omhoog in plaats van omlaag en de verhoogde caseload moet met een derde terug. De samenwerking met wijkteams moeten worden verbeterd.

4. Zorg voor goede toegang bij crisis

Dit schuurt:

Als een auto het begeeft, is er binnen een uur hulp. Als een brein het begeeft, kan het dagen duren voordat er hulp wordt geboden.

Dit lost het op:

Mensen in crisis moeten altijd kunnen worden opgenomen. Verplicht zorgaanbieders in de GGZ tot een minimum aan ‘overcapaciteit’ zodat een noodzakelijke opname nooit wordt geweigerd vanwege beddentekort.

5. Versterk de positie van familie in de zorg

Dit schuurt:

Familieleden worden steeds meer gezien als partner in de zorg, zonder dat hun positie goed is geborgd.

Dit lost het op:

Verplicht zorgaanbieders om een familieraad in te stellen, regel de wettelijke bevoegdheden en zorg dat familieraden financieel worden gafaciliteerd.

Bron: ypsilon.org