fbpx

Nieuwsbrief maart 2021

Het is alweer een jaar geleden dat wij plots de deuren van ons steunpunt een tijd moesten sluiten, wat een jaar! Gelukkig is Kompassie inmiddels al een aantal maanden geopend en weten de bezoekers ons goed te vinden. Vanaf 1 april 2021 is het steunpunt ook weer open op vrijdag.

Afgelopen maanden hebben we dan ook niet stilgezeten. Lees meer in onze nieuwsbrief, met onder andere de volgende onderwerpen:

  • Project online-offline
  • Kennismaking met onze nieuwe stagiaire
  • Onafhankelijke cliëntondersteuning WMO
  • Hoe houd je contact met vrijwilligers in tijden van corona?
  • En meer…

De volgende keer direct de nieuwsbrief ontvangen? Vul hieronder uw e-mailadres in.

Inschrijven voor nieuwsbrief

Webinar ‘Naaste met verslaving’ | verslag

Naaste zijn van een verslaafde is niet makkelijk. Thema’s als schaamte, stigma, manipulatie, bedrog en vertrouwen zijn dagelijkse kost. Hoe geef je je eigen grenzen aan? Hoe ver ga je om je dierbare te helpen? En hoe zorg je ervoor dat je er zelf niet aan onderdoor gaat?

Ervaringsdeskundige aan het woord

Deze familieavond over een thema waar veel naasten mee worstelen begon met het ervaringsverhaal van Bärbel, een van onze ervaringsdeskundige vrijwilligers, over haar eigen ervaringen met verslaving. Volgens eigen zeggen ‘100 keer gevallen en 101 keer opgestaan’ weet zij inmiddels goudeerlijk te beschrijven wat de verslaving met haar deed én welke impact dit had op haar dierbaren. Verdrietige verhalen, maar innemend gebracht en altijd met een positieve twist. Ze was jarenlang verslaafd aan verdovende middelen. Haar moeder probeerde haar te redden en offerde alles op aan haar dochter. Toen Bärbel afgekickt was, kreeg haar moeder tijd om terug te kijken en realiseerde ze zich dat haar leven verloren was gegaan aan de verslaving van haar dochter, die uiteindelijk zichzelf gered had..… Dit bracht verdriet en boosheid met zich mee. De heling kwam pas veel later.

Bärbel stelt dat het vooral goed is om als naaste voor jezelf te zorgen. Het was beter geweest als haar moeder de verantwoordelijkheid meer bij haar had gelegd. Wat je niet kunt, moet je loslaten. Hoe moeilijk dat ook is.

Wat haar moeder goed deed, was dat ze haar dochter niet zoals anderen alleen zag als heroïnehoertje, maar haar bleef aanspreken op de persoon daarachter, die ze ondanks alles nog steeds zag. Zo stuurde haar moeder regelmatig spirituele boeken, ook in de periode dat Bärbel in het buitenland was. Dit heeft Bärbel altijd gewaardeerd.

Als naaste de verslaafde schuldgevoelens aanpraten heeft geen zin, die zijn er al genoeg. Bärbel adviseert naasten om de verslaafde eraan te blijven herinneren wie ze zijn. Laat je liefde voelen. Zie hun angst en verdriet en besef dat ze niet verslaafd willen zijn, maar alleen op die manier met deze gevoelens om kunnen gaan. Het was een mooi en kwetsbaar verhaal.

Professionele en/of informele hulp

Het tweede deel van de bijeenkomst werd gevuld door Lina Versteeg en Lana van der Meer, beiden werkzaam bij Brijder. Zij gaven een overzicht van de mogelijkheden om hulp en/of ondersteuning te krijgen. Er zijn vele vormen van professionele en/of informele hulp, in de vorm van ambulante begeleiding, huisarts, e-consulten, praatgroepen en infoavonden.

Brijder zelf richt zich nu nog alleen op de verslaafde. Er wordt inmiddels hard gewerkt om ook de naasten bij het proces te betrekken. De wachttijden zijn meestal kort. Er zijn allerlei mogelijkheden van nazorg, maar die zijn ambulant.

Het kan van levensbelang zijn de verslaafde naaste los te laten. Dat betekent in elke situatie iets anders. Kompassie kan ondersteunen in dit proces door de familiecoaches die de naasten een luisterend oor bieden en meedenken vanuit hun eigen ervaring.

Bärbel vult aan: “Zet de verslaving en niet de verslaafde buiten de deur en spreek dit duidelijk uit!”

Als naaste kun je:

  • Adviseren hulp te zoeken.
  • Samen een plan maken wat je zou kunnen doen.
  • Discussie vermijden als iemand onder invloed is!
  • Aangeven waar je grenzen liggen: wat kun je wel en wat kun je niet doen.

Financiële begeleiding kan helpen het normale leven weer op te pakken. Wees niet bang voor ‘ontzorgde verslaving’ aldus Bärbel. Een verslaafde heeft altijd zorg en angst.

Brijder geeft als uitsmijter mee: “Gun jezelf hulp!” Alleen al door mogelijkheden te helpen uitzoeken.

Start campagne ‘Onze ervaring helpt jou verder’

Donderdag 16 maart is de nieuwe campagne ‘Onze ervaring helpt jou verder’ van start gegaan. Vrijwilligers van verschillende organisaties vertellen hun verhaal, over het belang van vrijwillige cliëntondersteuning, maar ook hoe zij via de campagne hun verhaal naar buiten kunnen brengen. Vrijwilligers Sandra, Jolanda, Corry en Arnold werken namens Kompassie mee aan de campagne.

De campagne werd afgetrapt met een inspirerend lunchwebinar waarin onder meer gesproken werd over de meerwaarde van vrijwillige, onafhankelijke cliëntondersteuning (VOCO) en het succesvol betrekken van vrijwilligers bij de externe communicatie van je organisatie.

In Den Haag bieden vier Haagse vrijwilligersorganisaties gratis onafhankelijke cliëntondersteuning door ervaringsdeskundigen aan. Bij de campagne ‘Onze ervaring helpt jou verder’ hoort een nieuwe website: wijzijnervoorjoudh.nl. Hierop staat op overzichtelijke wijze het dienstenaanbod- en de contactgegevens van de vier vrijwilligersorganisaties voor onafhankelijke cliëntondersteuning vermeld.

Webinar ‘Help, mijn kind zit thuis!’ | Verslag

Kompassie organiseerde donderdag 18 februari een online familieavond in het teken van thuiszitters: kinderen die vastlopen op school, die dreigen thuis te komen zitten of dat al een tijdje doen en niet het onderwijs krijgen waar zij recht op hebben. Wat betekent dit voor deze kinderen? En voor de ouders?

Sprekers deze avond waren Angelique de Bruijn, Regiomoeder Zuid-Holland-West bij Mama Vita en ervaringsdeskundige op dit gebied, en Marieke Boon, thema-adviseur passend onderwijs bij Ouders & Onderwijs.

Luister naar de ouders! Zij zijn expert

Angelique de Bruijn is Regiomoeder Zuid-Holland-West bij Mama Vita en ervaringsdeskundige op dit gebied. Ze deelt haar ervaringen met twee thuiszittende kinderen: haar dochter (18) een half jaar en haar zoon (13) ongeveer drie jaar. Zij maakten een overstap naar een andere instelling voor kinder- en jeugdpsychiatrie omdat de hulpverlening niet liep en ze te maken kregen met een dreigende ondertoezichtstelling. Dit was een goede beslissing. Waar Angelique zich als ouder eerst als oorzaak van de problemen voelde aangewezen, zagen de hulpverleners hun kind nu wél echt. Ze kregen een begeleider voor een jaar en bouwden het schoolgaan heel langzaam op. De hulpverlening sloot aan bij het moment: wat heeft hij nú nodig. De druk werd er daardoor afgehaald. De deelnemers herkennen veel in wat Angelique vertelt. De persoon van de hulpverlener maakt erg veel uit. Veel hulpverleners beginnen op een punt dat je als ouders allang bent gepasseerd.

Hoewel Angelique veel medewerking van de school ervoer had zij toch, en vooral tijdens MDO’s, het gevoel alleen te staan tegenover professionals. Ook dit wordt door veel deelnemers herkend. De zoon van Angelique had tijdens zijn thuis-zit-periode contacten via de Thuiszitters Academie in Den Haag, zodat hij niet vereenzaamde. Angelique heeft zelf veel aan de Facebookgroep voor ouders van thuiszitters en de gesprekjes met de hulpverlener van haar zoon.

De boodschap aan professionals is: luister naar de ouders! Zij zijn expert. Niet alle kinderen passen binnen het huidige schoolsysteem. De druk om mee te gaan in het systeem is heel hoog en vraagt (te) veel van sommige kinderen. Opnieuw veel herkenning bij de deelnemers!

Onderwijs is niet passend als de ouders er niet achter staan

Het tweede deel van het webinar werd verzorgd door Marieke Boon, thema-adviseur passend onderwijs bij Ouders & Onderwijs. Allereerst maakt Marieke duidelijk wat het uitgangspunt was van Passend Onderwijs: voor elk kind moest passend onderwijs komen, waarbij goed wordt gekeken naar wat een kind nodig heeft. Het regulier en speciaal onderwijs werken daarbij samen in daarvoor opgerichte samenwerkingsverbanden. De scholen hebben zorgplicht en moeten de beste plek zoeken voor een kind. Die leerplicht geldt zolang het kind ingeschreven staat. Er moet een ontwikkelingsplan worden opgesteld waarin de doelen, de nodige middelen en het uitstroomprofiel worden vastgelegd. Het daaruit voortkomend handelingsplan moet door de ouders ondertekend worden.

Krijgt een kind een 5a-leerplichtontheffing vanwege ernstige problematiek, dan brengt dat vaak verlichting voor de ouders en het kind. Het nadeel is dat niemand meer zorgplicht heeft en het kind onzichtbaar wordt. Marieke pleit ervoor eerst goed te kijken wat de ouders en het kind nodig hebben en 5a alleen in te zetten als het echt niet anders kan. Daarbij kunnen de leerplichtambtenaar, Ouders & Onderwijs of een onderwijsconsulent adviseren.

Passend onderwijs wordt niet door iedereen als positief ervaren. Punten die door de deelnemers herkend worden zijn: niet nakomen van de zorgplicht, te veel bureaucratie, het argument ‘geen geld’, te veel betrokken professionals en een dreigende ondertoezichtstelling. Dit laatste wordt aangepakt en mag niet meer ingezet worden. Het argument dat er geen geld is klopt niet. De scholen krijgen voor elk kind budget. Als de zorgplicht niet nagekomen wordt, is het goed dit te melden bij de onderwijsinspectie. Uit wanhoop kopen ouders soms leergangen bij het LOI of het IVO, maar dat is niet nodig. Scholen kunnen dit ook inkopen, maar weten dit soms niet.

Marieke heeft als belangrijkste tip: zoek contact met ouders die in hetzelfde schuitje zitten. Zij kunnen tips geven en steun geven. Ten slotte: onderwijs is niet passend als de ouders er niet achter staan!


Over Kompassie

Mantelzorgers GGZ kunnen terecht bij Kompassie voor ondersteuning in de vorm van een luisterend oor, begeleiding, informatie en advies. De ondersteuning wordt geboden door familie-ervaringsdeskundige familiecoaches.

Kijk hier voor meer informatie of neem contact op met Esther van der Meer of Merel van Aardenne: mantelzorg@kompassie.nl / 070 427 32 40

 

Psysalon ‘Over leven met een suïcidale naaste’ | Verslag

Ieder jaar doen ongeveer 50.000 mensen in Nederland een poging tot zelfdoding. Mensen met ouders, partners, kinderen, broers, zussen, vrienden en collega’s. Deze naasten zien hun dierbare worstelen met het leven. En ze worstelen mee, leven met ongerustheid en angst, met zorgen en vragen.

Op 18 januari, Blue Monday, organiseerden Kompassie en Ypsilon de Psysalon met als thema ‘Over leven met een suïcidale naaste’. Ervaringsdeskundigen Koos de Boed en Corelia den Brok deelden hun ervaringen met suïcidale gedachten, hoe dit voor naasten is en hoe je hier als naaste mee om kunt gaan.

Koos de Boed: “Vanuit mij eigen ervaring ben ik mij gaan inzetten voor mensen die te maken hebben (gehad) met zelfdoding of suïcidale gedachten. Ik heb geleerd, uit mijn eigen ervaring, dat het praten hierover enorm kan opluchten. Het onbevangen in gesprek gaan met iemand die hetzelfde heeft meegemaakt en zonder oordeel met je in gesprek gaat kan je een heel prettig en fijn gevoel geven. De herkenning en het begrip dat ik heb ervaren toen ik met lotgenoten in gesprek kwam bracht mij ruimte in mijn hoofd waardoor er plek ontstond voor andere gedachten.”

“Indrukwekkend, zonder al te veel ‘zwaarte’.”

Er was ruimte voor het gesprek, met elkaar, met naasten, en de mogelijkheid vragen te stellen die je niet aan je naaste durft te stellen. Vanwege de corona-maatregelen was de Psysalon online. Iedereen zat in zijn eigen huis, maar toch voelde de bijeenkomst intiem en dichtbij.

Tips

  • Wees open naar elkaar, zonder te moeten praten. Zonder te praten kun je er ook voor iemand zijn
  • Heb geen medelijden, maar mededogen: de gedachten en gevoelens mogen er zijn
  • Niet loslaten, maar op een andere manier proberen vast te houden. Zo voelt de ander de liefde wel, maar ga je er zelf niet aan onderdoor
  • Je bent nooit verantwoordelijk voor wat een ander doet

Boeken

Brochure

Ypsilon heeft onlangs de brochure ‘Leven met een suïcidale naaste’ uitgebracht. De brochure zit vol ervaringen, informatie en tips over hoe je je suïcidale naaste kunt ondersteunen. Over het taboe en de schaamte die over zelfdoding bestaan. Maar vooral over hoe je als naaste op de been blijft en van wie je daarbij hulp kunt krijgen.

Lotgenotengroepen

Het Suïcide Preventie Centrum organiseert lotgenotengroepen voor mensen met suïcidale gedachten, oa in Den Haag bij Kompassie. Ook is er een groep voor naasten. Nu alleen nog in Harderwijk, maar het Suïcide Preventie Centrum wil ook een groep voor naasten starten in Den Haag. Als je interesse hebt om deel te nemen, kun je dat hier aangeven.

Mantelzorgondersteuning Kompassie

Mantelzorgers GGZ kunnen terecht bij Kompassie voor ondersteuning in de vorm van een luisterend oor, begeleiding, informatie en advies. De ondersteuning wordt geboden door familie-ervaringsdeskundige familiecoaches van Kompassie. Het maakt niet uit of degene om wie je je zorgen maakt of voor wie je zorgt in behandeling is bij een GGZ-instelling of niet. De ondersteuning is kosteloos en er zijn geen wachtlijsten.

Neem voor het maken van een afspraak met een familiecoach contact opmet Esther van der Meer (06 – 13 44 77 81) of Merel van Aardenne (06 – 38 78 11 81). Of stuur een mail naar mantelzorg@kompassie.nl.

 

Nieuwsbrief december 2020

Nog even en het jaar 2020 zit erop. We kunnen nog niet met zekerheid zeggen wat er in 2021 allemaal (weer) mogelijk is. Wat we wél weten is dat we beschikken over een flexibel en enorm veer­krachtig vrijwilligersteam, dat zich ook in 2021 zal blijven inzetten voor kwetsbare Hagenaars die dat nodig hebben.

Wat kon er wél in 2020 en wat heeft 2021 voor ons in petto? Lees meer hierover in onze nieuwsbrief, met onder andere de volgende onderwerpen:

  • Digitaal werkbezoek D66
  • Week van de Mantelzorg
  • Kennismaking met onze nieuwe collega
  • Campagne vrijwillige cliëntondersteuning

De volgende keer direct de nieuwsbrief ontvangen? Vul hieronder uw e-mailadres in.

Inschrijven voor nieuwsbrief

Openingstijden vanaf 15 december 2020

In verband met de verzwaarde maatregelen rondom het Coronavirus, heeft Kompassie haar bereikbaarheid rondom de feestdagen enigszins aangepast.

De ondersteuning die door Kompassie wordt geboden, behoort in Den Haag tot de keten van vangnet en zorg voor kwetsbare mensen. Daarom mag ons steunpunt openblijven, ondanks de harde lockdown. Uiteraard met blijvende en zorgvuldige inachtneming van alle geldende RIVM richtlijnen.

We willen er blijven zijn voor onze bezoekers, tegelijk dienen we zorg te dragen voor de gezondheid en veiligheid van onze vrijwilligers en medewerkers.

Dit heeft ons doen besluiten tot de volgende openstelling:

  • Woensdag 16 en donderdag 17 december is het steunpunt geopend op afspraak, tussen 10:00 – 14:00 uur. Telefonisch zijn wij bereikbaar van 10:00 – 16:00 uur, op ons algemene telefoonnummer (070) 427 32 40.
  • Maandag 21 t/m donderdag 24 december 2020 is het steunpunt gesloten. Voor het maken van een afspraak zijn wij telefonisch bereikbaar tussen 10:00 – 12:00 uur, op ons algemene telefoonnummer (070) 427 32 40.
  • Vanaf vrijdag 25 december (1e Kerstdag)  t/m vrijdag 1 januari 2021 (Nieuwjaarsdag) is Kompassie volledig gesloten.

Vanaf maandag 4 januari 2021 is het steunpunt weer geopend op afspraak, tussen 10:00 -14:00 uur. Telefonisch zijn wij bereikbaar van 10:00 – 16:00 uur, op ons algemene telefoonnummer (070) 427 32 40.

Tot nader bericht is Kompassie op de vrijdagen gesloten.

 

U kunt ons ook mailen, via info@kompassie.nl.

Hier vindt u de contactgegevens van de afzonderlijke medewerkers.

 

Online familieavond ‘Wat is triadisch werken?’

Donderdag 19 november organiseerden Landelijke Stichting Familievertrouwenspersonen (LSFVP) en Stichting Kompassie een interactieve online familieavond over triadisch werken: samenwerking tussen patiënt, behandelaren en naasten. Wim van Lierop en Pim Stumpe hebben uitgelegd wat het betekent om te werken binnen de triade en over de rol van de familievertrouwenspersoon.

Familievertrouwenspersoon

De familievertrouwenspersoon is er voor naasten van mensen die in behandeling zijn bij een GGZ-instelling, de verslavingszorg en voor naasten van mensen met psychische en/of verslavingsproblemen bij wie (mogelijk) sprake is van verplichte zorg. In situaties waar je er als naaste zelf niet uitkomt met de behandelaar of de behandelaar geen gehoor geeft, kan een familievertrouwenspersoon bemiddelen. De familievertrouwenspersoon is er om samenwerking tot stand te brengen, te herstellen of te verbeteren tussen de drie belangrijkste partijen: patiënt, behandelaren en naasten. Een familievertrouwenspersoon doet dit in eerste instantie vanuit het standpunt en het belang van de familie.

De familievertrouwenspersoon geeft informatie, denkt mee, geeft advies, kan bemiddelen tussen naasten en de hulpverlening en als dat nodig is helpen bij een klachtenprocedure. Ook kan de familievertrouwenspersoon naasten ondersteunen als verplichte zorg nodig is. Een naaste kan rechtstreeks een beroep doen op de familievertrouwenspersoon. Hiervoor is geen toestemming nodig van de patiënt of betreffende behandelafdeling. Een familievertrouwenspersoon is onafhankelijk, de dienstverlening kost niets en alle gesprekken zijn vertrouwelijk.

Wat is het belang van familie voor patiënten?

Het betrekken van familie en naasten draagt bij aan het resultaat van de behandeling en het herstel van de patiënt. Hulpverleners zijn passanten in het leven van iemand met psychische stoornis terwijl de relatie tussen iemand met psychische stoornis en familie blijvend in principe blijvend is.

Tips voor goede samenwerking

  • Iedereen in de triade heeft zijn eigen waarneming: delen van een geheel! Hoeveel waarde wil je hechten aan de waarneming van de ander?
  • Sta open voor mogelijkheden en onmogelijkheden van alle drie de partijen inclusief jezelf
  • Zoek samen een oplossing als er sprake is van tegengestelde meningen
  • Behandelaar: ga op juiste manier om met privacy van patiënt en naasten
  • Familie: laat je machteloosheid, verdriet en wil tot samenwerken zien

Hulp en advies nodig?

Hulpmiddelen

Contactpersonen

  • In situaties waar je er als naaste zelf niet uitkomt met de behandelaar of de behandelaar geen gehoor geeft, kun je voor advies en bemiddeling contact opnemen met de familievertrouwenspersoon van de LSFVP.
    Wim van Lierop: w.vanlierop@lsfvp.nl/06 – 55 45 94 49
    Pim Stumpe: p.stumpe@lsfvp.nl/06 – 21 14 95 10
  • Mantelzorgers GGZ kunnen bij Kompassie terecht voor ondersteuning in de vorm van een luisterend oor, begeleiding, informatie en advies. De ondersteuning wordt geboden door familie-ervaringsdeskundige familiecoaches. Het maakt niet uit of de naaste in behandeling is bij een GGZ-instelling of niet.
    Esther van de Meer of Merel van Aardenne: mantelzorg@kompassie.nl/070 – 427 32 40
  • Naasten van patiënten van Parnassia kunnen voor advies en ondersteuning contact opnemen met de familiecoach van Parnassia.
    Brigitte Looijen: b.looijen@parnassia.nl/06 – 12 50 55 04

Online inspiratiebijeenkomst Mantelzorg & GGZ

Psychische problematiek raakt niet alleen de persoon zelf, maar ook naasten. Voortdurende zorg, onvoorspelbaarheid, veranderende relaties, onbegrip van de omgeving maar ook de onmacht en het verdriet kosten veel tijd en energie. Dit kan leiden tot lichamelijke en psychische klachten, maar ook gevoelens van eenzaamheid. Hoe houd je de balans?

Kompassie organiseerde met PEP Den Haag op maandag 9 november een online bijeenkomst met als thema Mantelzorg en GGZ. De bijeenkomst, in het kader van de Week van de Mantelzorg, stond in het teken van herkenning, erkenning en de balans tussen zorg voor een naaste en de eigen wensen en behoeften. Je bent niet alleen.

Ervaringsdeskundig

Na een welkomstwoord van Fenna Noordermeer volgde een kort filmpje van Kompassie, waarin Esther van der Meer Inez Blankestijn interviewt over haar werk als familiecoach. Vanuit haar eigen ervaring met een moeder met (vermoedelijk) een persoonlijkheidsstoornis, biedt zij een luisterend oor aan mantelzorgers. De ervaring maakt de verbinding. Ook als de ervaringen verschillen, de thema’s en gevoelens zijn hetzelfde: zorgen, onmacht, verdriet, onvoorspelbaarheid enzovoort.

De deelnemers konden via de chat vragen stellen aan Inez. Ze gaf aan dat de familiecoachtraining je bewust maakt van het feit dat er verschillende soorten mantelzorgers zijn. Sommigen doen het vrijwillig, anderen vanuit de nauwe familierelatie. Je hebt dan geen keus. In haar geval drukte het een stempel op haar leven. Dat is geen kwestie van schuld. Je moet het onder ogen gaan zien en je eigen keuzes daarin maken. Zelf had ze het zich liever eerder gerealiseerd.

Familiecoaches

Dit legde een mooie verbinding naar het thema. De familiecoaches van Kompassie kunnen een rol spelen in het herkennen van wat er aan de hand is en welke invloed dat heeft op de mantelzorger. Esther beantwoordde samen met Merel van Aardenne diverse vragen over het werk van de familiecoaches. Ze doen hun werk op locatie en de duur van de begeleiding is heel verschillend. Er worden familieavonden georganiseerd, waarop kennis wordt gedeeld. Dit is nu beperkt toegankelijk, maar gelukkig inmiddels ook digitaal te volgen.

Levend verlies

Jopke Kruyt hield vervolgens een informatieve presentatie over het onderwerp ‘levend verlies’. Mantelzorgers hebben hun gedachten en dromen over de toekomst van zichzelf en van hun dierbaren, maar ervaren gaandeweg dat die dromen nooit zullen uitkomen. Dit verlies heeft invloed op het hele systeem en blijft vaak verborgen: mantelzorgers herkennen het zelf niet, hun omgeving en de maatschappij evenmin. Toch kan het alle facetten van je leven beïnvloeden.

 

Verlies is de achterkant van liefde, van hechting en verbondenheid

 

Dit maakt het ingrijpend om dit verlies te ervaren. Het is daarom belangrijk dit verlies te herkennen en vervolgens te erkennen. Shakespeare zei het al: “Verdriet dat niet spreekt, knaagt aan het hart tot het breekt.“

Levend verlies houdt in dat de persoon met wie dit verlies samenhangt nog leeft, het is iets blijvends, waardoor het ook chronische rouw met zich meebrengt. Als je dit verlies gaat herkennen kun je het ook delen en kan dit weer herkenning en begrip oproepen bij de omgeving. Het erkennen begint bij de mantelzorger, is nodig bij de omgeving en in de hele maatschappij. Ook werkgevers zouden meer oog moeten hebben voor de impact die het zorgen heeft op de mantelzorger. Hier valt nog veel winst te behalen.

Veerkracht

Om een goede balans te vinden in het mantelzorgen is het nodig je grenzen aan te geven. Kleine aanpassingen kunnen al veel lucht geven.

Jopke introduceert het ‘melkkrukje’ van de veerkracht: hoeveel veerkracht je hebt, hangt af van drie factoren: de support (bv. wat weet je van de aandoening), de coping (hoe ga je ermee om) en de impact (wat doet het met je).

Hulp vragen doe je pas als je merkt dat je dat nodig hebt. (H)erkenning van eigen verlies opent de mogelijkheid hiertoe. Het kan de draagkracht bij mantelzorgers versterken. Wat mooi dat daar in de week van de mantelzorg aandacht voor is!

Tekst: Anneke, familiecoach bij Kompassie

Een afspraak maken voor een persoonlijk gesprek met een van onze coaches, maandelijks de nieuwsbrief Mantelzorg GGZ & verslaving ontvangen, of een andere vraag?

Bel naar Kompassie op 070 427 32 40 en vraag naar Esther van der Meer of Merel van Aardenne. Of stuur een mail naar mantelzorg@kompassie.nl

Ggz-capaciteit en -wachttijd beter benutten

Ondanks de afgenomen doorverwijzingen dit jaar naar de ggz, tonen de wachtlijsten geen krimp. De capaciteit in de ggz moet beter worden benut én tijdens het wachten moet overbruggingshulp worden geboden. Zodat mensen in psychische nood direct steun krijgen en alvast aan de slag kunnen. Kompassie, het onafhankelijk steunpunt mentale gezondheid in Den Haag, biedt deze vorm van integrale en laagdrempelige overbruggingshulp en ziet zelfs dat de situatie van deelnemers verbetert. D66 Kamerleden brachten op 9 november een digitaal werkbezoek.

Afgenomen doorverwijzingen verkorten niet de wachttijden

Om de wachtlijsten in de ggz aan te pakken moet tegelijk de oorzaak én de nadelen van het wachten worden aangepakt. Een van de problemen is dat cliënten in de ggz niet de zorg krijgen die er vaak wel is. In elke regio zitten ggz-zorgaanbieders en zorgverzekeraars aan zogeheten transfertafels om met elkaar de vraag en het aanbod naast elkaar te leggen. Het is echter onduidelijk wat deze transfertafels opleveren, nog steeds wordt niet voor elke cliënt een oplossing gevonden. Zelfs nu de doorverwijzingen naar de ggz in de Corona-periode zijn afgenomen, nemen de wachtlijsten niet af. MIND wil meer duidelijkheid over de effectiviteit van de transfertafels en de stagnatie in de wachtlijsten.

Capaciteit benutten

Naast de transfertafels moeten alle organisaties in een regio beter naar elkaar doorverwijzen. Hier zijn enkele jaren geleden de regionale Taskforces wachtlijsten voor ingesteld waar zorgverleners, zorgverzekeraars, vertegenwoordigers van cliënten, gemeenten en huisartsen met elkaar kijken hoe het in de regio loopt, wat er nodig is en wat van elkaars innovaties geleerd kan worden.

Directeur Jacqueline van de Bos van Kompassie neemt daaraan deel: “De toegevoegde waarde van deze taskforce is dat de formele zorg samen met de informele zorg en het sociaal domein kijkt naar de mogelijkheden. Het is belangrijk dat het hele krachtenveld daaraan deelneemt, dan kunnen we aanpakken.”

Situatie verbeteren tijdens wachttijd

Wanneer iemand psychische klachten krijgt, is elke wachttijd teveel. Het is dan essentieel om de schadelijke wachttijd te keren in een productieve periode waarin de cliënt steun krijgt en zich voorbereidt op de behandeling. Deze overbruggingshulp wordt onder andere geboden door zelfhulpinitiatieven. Ervaringsdeskundige vrijwilligers werken één-op-één met mensen die op de wachtlijst staan aan het verlagen van de kans op escalatie en aan het verminderen van randproblematiek.

Justin Flipsen van Kompassie coördineert deze overbruggingshulp: “Als ervaringsdeskundige stellen we ons als lotgenoot gelijkwaardig op en werken we aan het vergroten van de zelfredzaamheid en het zelfvertrouwen. We gaan daarbij uit van wat iemand zelf kan en we helpen hem om regie op de eigen situatie te krijgen. De focus ligt op de bevordering van herstel en het wegnemen van de factoren die dit in de weg staat.”

De eerste resultaten van overbruggingshulp zijn positief. Bij alle 26 deelnemers in Den Haag was het nodig om emotionele ondersteuning te bieden in de vorm van lotgenotencontact. Dit gecombineerd met het wegwerken van de randproblematiek, heeft geresulteerd in de enorme waardering die zij voor de overbruggingshulp hebben: 86% geeft aan dat door de wachttijdondersteuning zijn/haar situatie is verbeterd en met meer vertrouwen het behandeltraject in te gaan.

Digitaal werkbezoek Kamerleden

Op 9 november sprak MIND met de Kamerleden in het digitale werkbezoek over oplossingen voor de wachtlijsten en liet hen kennis maken met Kompassie. D66-kamerlid Antje Diertens was erbij: ”We willen regionale regie van de wachtlijsten in de ggz door verzekeraars. Zodat ggz-aanbieders samen kijken waar de beste behandeling moet plaatsvinden en of mensen niet dubbel of verkeerd op wachtlijsten staan. En we willen vroeg hulp bieden bij psychische problemen. Herstelinitiatieven kunnen daar een belangrijk rol in spelen.” Uit onderzoek door MIND naar de impact van de corona-crisis, blijkt de laagdrempelige vorm van inloop die deze centra bieden, essentieel om contact te houden met psychisch kwetsbare mensen.

Familiecoach Maurien in de Stadskrant

‘Wat ik miste, probeer ik nu een ander te geven’

Vader afwezig, moeder alcoholist en twee labiele broers. Als enige dochter vervulde ze steeds meer de moederrol. Zo’n jeugd laat littekens achter. Wat doet dat met je? Hoe kom je hiervan los?

In het kader van de Week van de Mantelzorg is onze familiecoach Maurien geïnterviewd door de Stadskrant. Een mooi en eerlijk verhaal waarin Maurien zich kwetsbaar opstelt maar waar ook haar kracht duidelijk naar voren komt.

Lees hier het interview

Steunpunt op vrijdag gesloten

Vanaf 30 oktober is het steunpunt op vrijdag gesloten, in ieder geval tot het einde van het jaar.

Door het steunpunt 4 (ipv 5) dagen te openen hopen we de continuïteit te waarborgen en te kunnen blijven werken zoals we dat nu alweer bijna 5 maanden doen.