Nieuwsbrief Kompassie juni 2022

De nieuwsbrief is weer verschenen. Lees meer over de volgende onderwerpen:

  • Nazorg
  • Lex gaat met pensioen
  • Interview met Jasper en Marie-Hélène van Schuldhulpmaatje Den Haag
  • Vrijwilliger aan het woord: Farijal
  • Over Kompassie: Barbara Cornelissen (Haags Steunsysteem)
  • Lotgenotengroep uitgelicht: naasten met persoonlijkheidsproblematiek
  • En meer…

De volgende keer direct de nieuwsbrief ontvangen? Vul hieronder uw e-mailadres in.

Inschrijven voor nieuwsbrief

 

Vacature begeleider steunpunt

Onze collega gaat met pensioen. Daarom zijn Ronald en Martijn op zoek naar een leuke nieuwe collega in de functie van:

Begeleider steunpunt (32 uur per week)

Over Kompassie

Kompassie is het stedelijke onafhankelijke steunpunt voor mentale gezondheid, voor Haagse burgers met een psychische kwetsbaarheid én hun naasten. Kompassie richt zich daarbij in het bijzonder op de inzet, en daarmee het herstelproces, van haar vrijwilligers met eigen (familie)ervaring.

Anno 2022 zijn er zo’n 70 (familie)ervaringsdeskundige vrijwilligers verbonden aan Kompassie. Zij worden in hun werkzaamheden ondersteund door een team van beroepskrachten: zij scheppen de voorwaarden waaronder de vrijwilligers optimaal kunnen functioneren en de werkzaamheden kunnen verrichten.

Als vrijwilligersorganisatie en zelfregiecentrum heeft Kompassie binnen Den Haag haar eigen positie tussen de professionele zorg en het sociaal domein. Zij treedt op als verbinder tussen de formele en informele zorg. Er wordt volop samengewerkt met onze partners in het veld, maar vanuit onafhankelijkheid en eigen ervaring. Onze samenwerking bestaat uit ‘voorzorg, nazorg en samen-zorg’: zowel voor, tijdens als ná behandeling kunnen Haagse burgers met een psychische kwetsbaarheid bij Kompassie terecht voor praktische én mentale ondersteuning. Daarnaast richten we ons op preventie, stigmabestrijding en komen we op voor het collectieve belang van de doelgroep.

Over de functie

In het steunpunt kunnen psychisch kwetsbare mensen terecht bij hun lotgenoten: voor praktische ondersteuning, informatie, advies en mentale steun. De ervaringsdeskundige vrijwilligers werken samen met hen aan oplossingen en/of bieden een luisterend oor.

Als begeleider steunpunt zorg je ervoor dat dit alles goed verloopt: jij schept de voorwaarden waaronder de vrijwilligers optimaal kunnen functioneren en de werkzaamheden kunnen verrichten.

Jouw kerntaken zijn:

  • Dagelijks ondersteunen van de ervaringsdeskundige vrijwilligers in het steunpunt:
    • Je houdt overzicht, houdt de gesprekken en de belastbaarheid van de vrijwilligers in de gaten, verdeelt de werkzaamheden, schuift aan waar nodig, geeft feedback op het functioneren van de vrijwilligers.
    • Je zorgt voor een gastvrije, rustige en werkbare sfeer in het pand, zodat zowel de vrijwilligers als de bezoekers zich welkom en veilig voelen.
  • Zorgdragen voor planning en organisatie van de werkzaamheden;
  • Proactief meedenken in het beleid en de organisatie van Kompassie;
  • Contact onderhouden met netwerkpartners in de formele en informele zorg.

Jouw profiel

  • Je beschikt over een relevante HBO (bv. Social Work)
  • Je hebt aantoonbare werkervaring binnen de GGZ of het sociaal werk.
  • Je voelt goed aan wat onze vrijwilligers met eigen ervaring nodig hebben om aan de slag te blijven.
  • Je weet zowel ruimte te geven als grenzen te stellen.
  • Je bent rolbewust en handelt daarnaar, vanuit gelijkwaardigheid.
  • Je kunt goed schakelen door de dag heen; binnen een vaak hectische omgeving weet jij je doel voor ogen te houden, de rust te behouden en prioriteiten te stellen.
  • Je kunt zowel zelfstandig als in een klein team werken.
  • Je bent praktisch ingesteld, maar kan ook boven de materie uitstijgen.
  • Je bent empathisch, relativerend en beschikt over incasseringsvermogen.
  • Je bent een energiek type, proactief, maar geduldig waar het moet.
  • Je houdt van vrijheid, maar weet daar zelf wel structuur in aan te brengen.
  • Je voelt je verantwoordelijk voor Kompassie.

Wij bieden

  • Een leuke functie binnen een pionierende organisatie.
  • Een fijn team en een goede en gezellige werksfeer.
  • Arbeidsvoorwaarden en salariëring conform de CAO-GGZ. Betaling geschiedt in FWG 50 (maximaal €3.826,- per maand, op basis van een 36-urige werkweek).
  • Een aanstelling voor de periode van een jaar, met uitzicht op een vast dienstverband.

Meer weten?

Voor meer informatie over deze vacature kun je contact opnemen met Jacqueline van den Bos (directeur) via (070) 427 32 40 of 06 – 22 42 94 65. Schriftelijke informatie over Kompassie kun je opvragen bij Miranda Vogel, via m.vogel@kompassie.nl.

Solliciteren

Je kunt je CV en je motivatiebrief mailen naar Miranda Vogel m.vogel@kompassie.nl.

De sluitingsdatum voor deze vacature is gesteld op donderdag 30 juni 2022.

De eerste gesprekken zullen plaatsvinden op woensdag 6 of donderdag 7 juli 2022.

 

Download hier de vacaturetekst in PDF: Vacature begeleider Kompassie

Vrijwilliger aan het woord: Corry

Corry is sinds juni 2019 als ervaringsdeskundige vrijwilliger bij Kompassie. Zij is zet zich in bij de wachttijdondersteuning.

“Na mijn schematherapie en Basiscursus Ervaringsdeskundige van Parnassia heb ik gesolliciteerd als vrijwilliger bij Kompassie. En aangenomen! Vanaf het eerste ogenblik heb ik ervan genoten, het luisteren naar de cliënt, het bedenken van mogelijkheden, het bellen met de bedrijven/organisaties, het regelen van duizend verschillende dingen, en met heel vaak een goede afloop.

Iemand gaat minder bedrukt of zelfs blijer de deur uit, wat een enorme boost voor mijn zelfvertrouwen was en is. Want na je therapie moet je nog hard werken om gewone dingen weer voor elkaar te krijgen. Om te leven en niet te óverleven. En daar is Kompassie een helpende hand in.

Dit jaar was dus, hoewel met ups en downs, toch een goed jaar. Zo lang de mensen kunnen blijven komen ben ik blij dat ik kan helpen, maar ook blij dat ik niet zelf thuis zit. Want het is toch een klein wonder wat er kan gebeuren op zo’n dag; de man die binnenkwam en de dag ervoor werk en huis kwijtraakte, maar toch bij Kompassie weer wat hoop kreeg op een tijdelijke woning, een uitkering en de belofte dat hij altijd bij ons langs kan komen. Al is het voor een luisterend oor en een bakkie troost. Of de vrouw die jarenlang herhaalrecepten slikte voor depressieklachten en enorme moodswings. Ineens werd zij door de gemeente opgeroepen voor werk, waardoor zij helemaal in paniek was. En toch kon ook zij weer naar huis met een licht hart, want zij kan niet meer opgeroepen worden. Bovendien is zij weer in contact met haar psychiater en zodoende niet meer van de radar verdwenen.

Ik voel me een gelukkig mens als ik dit een paar keer per week mag doen, en dan ook nog ondersteund en geadviseerd wordt, zeg maar vanaf de zijlijn toegejuicht wordt. Heerlijk veilig en comfortabel en steeds zekerder en meer ervaren in de praktische ondersteuning, want ik kan zonder meer verklaren dat ik nu dingen doe op het steunpunt die ik, nog niet zo heel lang geleden, niet in mijn eentje voor mezelf kon doen.”

Kompassie te gast bij Radio Sangam

Vorige week was onze collega Esther van der Meer te gast in de studio van Radio Sangam. Zij werd geïnterviewd door Ursila Soebhan van Stichting Maatschappelijk Maatwerk en vertelde over Kompassie en de ondersteuning die wij aan mantelzorgers bieden. Het interview is nu terug te luisteren

Luister het interview

Terugblik Familieavond Codependentie

Suzanne den Hollander en Marie-Louise Busscher van het netwerk van de Codependentie Therapeut, beiden integratief psychotherapeut in een eigen praktijk én ervaringsdeskundige, leidden dit onderwerp in. Mantelzorgers voor psychisch kwetsbaren handelen vaak vanuit codependentie zonder zich daarvan bewust te zijn. Het heeft echter grote invloed op zowel de ‘patiënt’ als de naaste zelf. De avond is bedoeld om inzicht te geven in de dynamiek van codependentie.

Erkenning van positieve eigenschappen

Mantelzorgers hebben veel positieve eigenschappen. Ze zijn sensitief, behulpzaam, empathisch en geduldig. Vanuit de zaal wordt dit nog aangevuld met: doorzettingsvermogen, creativiteit in het vinden van oplossingen, mentaal krachtig zijn, flexibiliteit en verantwoordelijkheidsgevoel. De keerzijde is dat dit vaak tot gevolg heeft dat er onvrijwilligheid ontstaat die niet meer goed voelt. Negatieve gevoelens en gevolgen ontstaan, zoals uitputting, pleasegedrag en geen ‘nee’ kunnen zeggen. Er ontstaat een disbalans in de relatie en de naaste past zich aan om conflicten te vermijden.

Toestand waarin eigen behoeftes en gevoelens (automatisch) aan de kant gezet worden voor de ander

Codependentie komt naar boven bij bepaalde triggers waarop je reageert zoals je dat als kind deed. Het is vaak ontwikkeld in de kindertijd als overlevingsstrategie. Kinderen doen alles om gezien en gewaardeerd te worden en proberen bv. stress en pijn bij ouders te voorkomen.  Ze voelen zich schuldig bij het ongemak van de ouders. Eenmaal volwassen bestaat die strategie nog en kan het leven danig beïnvloeden. In (zorg)relaties zijn er dan nauwelijks grenzen: elkaars emoties en gedrag worden gecontroleerd. Vraag je aan zo iemand: “Hoe gaat het met je?”, dan krijg je waarschijnlijk te horen hoe het met de ander gaat en kost het hem of haar moeite de vraag voor zichzelf te beantwoorden.

Hoe herken je het

Je kunt codependentie aan een aantal dingen herkennen. Het is wel goed om te bedenken dat het voor iedereen anders is. Vaak komen de volgende dingen voor:

  • Je denkt veel na over de ander en diens zorgen
  • Je cijfert jezelf en je eigen wensen weg
  • Je vindt het moeilijk om de ander te zien worstelen
  • Je voelt dat je de enige bent die het kan doen
  • Je weet niet wat je anders kunt doen
  • Soms weet je niet meer hoe je je nou voelt of zelf echt wilt

Inzicht in de dynamiek

Bij codependentie is het risico groot om in de dramadriehoek te belanden. Er is een slachtoffer, degene die hulp nodig heeft, en de naaste treedt op als redder. Daarbij gebeurt het gemakkelijk dat de regie aan de ander wordt ontnomen, die vervolgens aanklager kan worden. In de dramadriehoek ga je uit van ongelijkheid. Suzanne citeert een uitspraak gedaan over een verslaving: Steeds als je iemand redt, sterft hij een beetje. Ze illustreert dit door op vloerankers te gaan staan die het slachtoffer, de redder en de aanklager voorstellen. Daarop gaan staan roept de bijbehorende gevoelens op: stress, afhankelijkheid enz.

Het is meestal mogelijk van de dramadriehoek in de winnaarsdriehoek te komen. Daarin blijft ieder op zijn plek en is er wederzijdse afstemming. Verdragen van het leed van de ander is daarbij de kern. Ook beweeg je van ongevraagd advies naar de vraag: wat kan ik voor je doen, wat wil je? De persoon om wie het gaat krijgt weer zijn eigen verantwoordelijkheid terug. Dat betekent niet stoppen met zorgen, maar óók zorgen voor jezelf. Een deelnemer vraagt wat dit oplevert. Het levert je de mogelijkheid op om keuzes te maken door ruimte voor jezelf te nemen in plaats van gevangen te zitten in onvrijwilligheid.

In een goede relatie is er sprake van gelijkwaardigheid, veiligheid en vertrouwen. Om je eigen relaties te onderzoeken, kijk je welke positie je inneemt, onderzoek je of je codependentiepatronen herkent en vraag je je af wat je anders zou willen. Als mantelzorger is het goed je af te vragen wat je patroon is, wat je motiveert, wat de zorg met je relatie doet, wie er voor jou zorgt en wat het je kost en oplevert.

Een aantal handvatten om met codependentie om te leren gaan:

  • Welke rol(len) ken je van jezelf
  • In welke rol zit de ander
  • Vragen stellen in plaats van meteen iets doen
  • Kijk zonder oordeel, open en nieuwsgierig naar de ander
  • Leer comfortabel te zijn met het oncomfortabele

Bewustwording van de rol waarin je zit, is het begin van verandering!

 

Terugblik Familieavond Hotelouders

Na bijna twee jaar, was onlangs weer de eerste fysieke familieavond. Het was fijn weer zoveel mensen te kunnen ontvangen en na afloop ervaringen uit te wisselen.

De groep Hotelouders

Tineke Pannebakker is maatschappelijk werkster en POH-GGZ. Samen met een collega richtte ze de groep ‘Hotelouders’ op. Dit was naar aanleiding van veel vragen van ouders die ze in de praktijk tegen kwam. Het gaat om kinderen van boven de 18 jaar die vaak geen baan, geen geld en geen vrienden hebben. Soms is er sprake van geweld. Er zijn acht bijeenkomsten waarin eerst een inventarisatie wordt gemaakt wat het probleem is en welke ingeslepen patronen de situatie in stand houden. Ouders en kind zitten vast in de situatie: ouders geven toe omwille van de lieve vrede en het kind is meestal niet gelukkig met de status quo, al voelt het wel veilig.

Er spelen soms dingen mee als huiselijk geweld, diagnoses of verlies. Ouders doen alles voor hun kind uit een soort schuldgevoel om het leed te compenseren. Bij veel hotelkinderen is de ontwikkeling vertraagd door (zelf)bescherming vanwege een onveilige situatie. Ze puberen dan op latere leeftijd, als het veilig is. Sommige vaardigheden moeten dan alsnog aangeleerd worden. Angst houdt de ontwikkeling tegen en men blijft hangen in de situatie zoals die is. Ouders moeten zelf veranderen om beweging in de situatie te brengen. Kinderen zijn vaak niet in staat dit zelf te bewerkstelligen en lijken zelfs tevreden met de situatie.

Een hotel is dienstverlenend en biedt onderdak tegen betaling. Ouders moeten bewegen van gratis bediening naar samenleven: van hotel naar huis. De hoteloudergroep biedt ook psycho-educatie en tips, hulp bij zoeken naar ondersteuning vanuit de gemeente, contact met de wijkagent en huisvesting en helpt uit te zoeken wat je rechten zijn als ouders. Na de acht bijeenkomsten blijft begeleiding mogelijk als dat nodig is.

Ervaringsverhaal

Een ervaringsdeskundig ‘hotelkind’ vertelt vanuit eigen ervaring hoe het is om in de hotelsituatie te zitten. Al jong was hij in behandeling, ontwikkelde PTSS vanwege huiselijk geweld. Hij ging al jong uit huis, maar woonde zo dicht bij zijn ouders dat moeder alle zorg op zich nam. Hij gebruikte een tijd veel drugs en was vier jaar in behandeling vanwege een bipolaire stoornis. Toen de behandeling stopte weigerde moeder hem te helpen als hij dakloos zou worden. Dit was voor hem de prikkel om de regie zelf in handen te nemen, voor zichzelf te zorgen en volwassen te worden. Moeder had jarenlang gehandeld vanuit schuldgevoel vanwege het huiselijk geweld. Hij geeft aan dat het soms nodig is ‘de bodem te raken’ om in beweging te komen. Uit een onderzoek dat hij deed bleek dat het omschakelpunt lag bij het moment van zich verantwoordelijk voelen voor zichzelf. Inmiddels is hij heel goed in staat zijn leven vorm te geven. Het kan dus echt goed komen!

“Hetzelfde over en over blijven doen en een ander resultaat verwachten”
(Einstein: definitie van krankzinnigheid)

Vaak wordt er een aanmelding gedaan bij de ggz, maar daar zijn de wachttijden lang. De ggz hoeft ook niet de beste plek te zijn. Jeugdwerkers kunnen soms veel doen om angst en depressie aan te pakken. Ook Kompassie doet veel aan wachttijdondersteuning.

Vragen van aanwezigen

Zijn er culturele verschillen bij deze problematiek?
In diverse culturen speelt schaamte een grote rol en ook de overtuiging dat een kind thuis mag wonen tot het huwelijk. Het probleem is niet beperkt tot een bepaald milieu. De hulp is echt op maat. Er wordt gekeken wat de individuele ouders nodig hebben.

Wanneer kan een kind zelfstandigheid en verantwoordelijkheid aan?
Bij elke leeftijd past een bepaalde vorm van verantwoordelijkheid en zelfstandigheid. Kijk wat een kind aankan en maak daarin stapjes. Een kind moet gevoel hebben dat het ertoe doet en daardoor kunnen groeien. Dit gaat schoksgewijs. Er is trots nodig om te kunnen groeien. Er is een groot grijs gebied tussen ‘alles voor een kind doen’ en ‘uit huis zetten’.

Hoe weet je wat een kind nodig heeft?
Ga het gesprek aan. Als er sprake is van mishandeling door een kind, vraag dan aan beiden wat ze nodig hebben. Er is ook hulp voor KOPP/KOV. (Kinderen van Ouders met Psychiatrische Problematiek/ Kinderen van ouders met Verslaving)

Wat te doen als een kind geen hulp wil?
Een mogelijkheid is dat je hem/haar een brief schrijft waarin je aangeeft wat je gaat veranderen. Het is heel belangrijk dit ook werkelijk te doen en het niet bij woorden te laten. Anders bevestigt dit het kind in de gedachte dat alles bij het oude kan blijven.

 Welk hulp is er naast de Hoteloudergroep?

  • Haags steunsysteem psychiatrie, de Haagse werktafel, voor hulpverleners en cliënten
  • Indigo, preventieve hulp door o.a. allerlei trainingen
  • Youz heeft allerlei preventiegroepen o.a. met betrekking tot verslaving
  • Er zijn allerlei brussengroepen
  • Elke wijk in Den Haag heeft opvoedondersteuning vallend onder Servicepunt XL
  • Kompassie biedt mantelzorgondersteuning in de vorm van familiecoaching

Cruciaal is de gedachte dat als je accepteert dat je kind niet verder komt, het ook niets wordt. Verandering in aanpak kan triggeren om te leren het leven te gaan leiden en niet te lijden.

 

 

 

Geslaagd!

Van naaste van naar familie-ervaringsdeskundige

Kompassie is weer een aantal familiecoaches rijker!

Tijdens de basistraining Familiecoach GGZ hebben de deelnemers geleerd hun eigen familie-ervaring op professionele en deskundige wijze in te zetten. Zo kunnen zij mantelzorgers GGZ die aankloppen bij Kompassie ondersteunen, begeleiden en zich bewust laten worden van hun eigen manier van handelen en zorg geven. Naast theorie was er tijdens de training ook veel ruimte voor oefeningen en het uitwisselen van eigen ervaringen.

Mantelzorgers GGZ kunnen bij Kompassie terecht voor ondersteuning in de vorm van een luisterend oor, begeleiding, informatie en advies. Bekijk ook de video waarin Esther, Merel en een familiecoach meer vertellen over het belang van ondersteuning aan naasten, onze werkwijze, de inzet van ervaringsdeskundige familiecoaches en de samenwerking met Gemeente Den Haag en netwerkpartners.

Meer weten over mantelzorgondersteuning GGZ? Neem dan contact op met Esther of Merel via mantelzorg@kompassie.nl of (070) 427 32 40

Succesvolle samenwerking Kompassie met POH-GGZ

Kompassie werkt nauw samen met de praktijkondersteuners GGZ bij de huisartsenpraktijken (POH-GGZ). Rachel Janssen, werkzaam als POH-GGZ bij Arts en Zorg Gezondheidscentrum Atrium (in Rijswijk) en Gezondheidscentrum Gouverneur (Asstraat) vertelt wat de samenwerking met Kompassie voor haar werk betekent.

Samen met mijn collega Esma Küçük ondersteun ik de huisartsen van beide gezondheidscentra. In juni heb ik kennisgemaakt met Justin Flipsen, van de wachttijdondersteuning, en met Jacqueline van den Bos. Sindsdien heb ik regelmatig mensen naar Kompassie doorverwezen, want wij hebben het nu eenmaal heel druk. Met 6 intakes per week laat mijn agenda het niet toe om iedereen voldoende hulp te kunnen (blijven) bieden, al zou ik dat wel willen, want ik voel me heel verantwoordelijk voor mijn cliënten. Maar de POH-GGZ is vooral bedoeld voor de kortdurende zorg. Veel van mijn cliënten wachten echter op specialistische GGZ, en dat kan héél lang duren. In Kompassie heb ik echter het volste vertrouwen, ik geloof in wat zij doen en zij kunnen continuïteit bieden.

Van de cliënten die ik heb doorverwezen hoor ik alleen maar goede dingen terug. De herkenning en erkenning die zij vinden bij de vrijwilligers die hun eigen ervaring in het leven inzetten om anderen tot steun te zijn, is misschien nog wel belangrijker dan therapie. Veel van hen hebben een klein sociaal netwerk, het is schrikbarend hoe eenzaam mensen soms zijn. Met iemand kunnen praten die dat gevoel van passiviteit herkent, depressieve gevoelens, gevoelens van rouw en eenzaamheid etc. is heel steunend. Tegelijk is zo iemand hoopgevend, het kán dus wel dat je weer uit de bodem van die put komt.

De communicatie met Kompassie verloopt heel soepel en snel, met grote organisaties gaat dat vaak een stuk stroever. Ik leg altijd zelf het eerste contact in naam van de cliënt, dat maakt de drempel wat lager. Vervolgens wordt er vanuit Kompassie contact met hen opgenomen. Ik wil niemand zijn autonomie afnemen, maar mensen zijn soms erg geschaad in hun vertrouwen en in het leven, of zij schamen zich. Zomaar zelf ergens binnen lopen of een afspraak maken is dan heel lastig.

Ik ben blij dat Kompassie er is en zou elke huisarts of POH-GGZ deze samenwerking aanraden.

Meer weten?

Wil je meer weten over de ondersteuning van Kompassie of de wachttijdondersteuning? Mail dan naar aanmelding@kompassie.nl of bel 070-4273240

 

 

 

Nog even nagenieten

Maandag 11 april gaf cabaretière Marjolijn van Kooten, samen met haar pianiste Vera Marijt, een hilarische, mooie en rake voorstelling over ‘paniek’ of liever gezegd: ”wat als je geen paniekaanvallen meer hebt? Ben je dan ineens normaal? En wat is dat eigenlijk normaal?”

Eigenlijk was de voorstelling voor iedereen herkenbaar. Er was dan ook veel herkenning, enthousiasme, gegniffel en af en toe een daverende lach in het publiek. Na afloop werd er nog flink nagenoten en nagepraat.

De voorstelling werd georganiseerd door Kompassie  in het gezellige Theater aan het Spui. Met een volle zaal van 160 bezoekers was het weer echt een avondje uit.

Ook zo’n mooie voorstelling van Kompassie meemaken? Op 7 november komt de volgende. Hou onze socials en website in de gaten.

Bijeenkomst Omgaan met angst

Dinsdag 17 mei organiseert Kompassie samen met Indigo Preventie Haaglanden een interactieve bijeenkomst voor mensen met angst en hun naasten

  • “Ik ga niet graag naar plekken waar onbekende mensen zijn. Straks praat er niemand met me en sta ik alleen.”
  • “Soms heb ik ineens last van hartkloppingen, zweten en duizeligheid. Dan ben ik echt bang dat ik dood ga. Is dit een paniekaanval?”
  • “Mijn partner heeft een angststoornis. Ik voel me zo machteloos en wil helpen maar hoe?”

Waarom?

  • je leert welke meest voorkomende angsten er zijn
  • je leert hoe je er praktisch mee om kunt gaan
  • er wordt stil gestaan bij hulp vragen: wel of niet doen?
  • je leert wat je als naaste wel of juist niet kunt doen
  • je ontdekt waar je nog meer terecht kunt met angstklachten

Wanneer en hoe laat?

Dinsdag 17 mei 2021 van 17:30 tot 19:30 uur (met broodjes)

Waar?

Kompassie: Laan 20, 2512 GN, Den Haag

Wat kost het?

Deelname aan deze bijeenkomst is kosteloos.

Meer informatie en aanmelding

Dit kan via Henriëtte van de Pol (Kompassie) | 06 – 10 80 99 94 | h.vandepol@kompassie.nl

Lotgenotengroep uitgelicht: AD(H)D-café

Hallo lezer. Ik kom me even voorstellen. Ik ben Roelf Renkema en organiseer het ADHD café Haaglanden voor Impuls en Woortblind. Twee avonden per maand een avond voor iedereen die (iets met) AD(H)D heeft. Een avond om elkaar te ontmoeten, tips en ervaringen uit te wisselen, even helemaal jezelf te zijn. Partners, kinderen en ouders zijn ook welkom.

Impuls en Woortblind

De vereniging Impuls en Woortblind (de T in de naam is opzet) vertegenwoordigt de belangen van leden en onze bezoekers, en organiseert verschillende cafés in het land. Er is een website met uitgebreide informatie die ik van harte aanbevelen kan. Ik ben zelf binnen de vereniging, en dus voor het café, werkzaam als vrijwilliger. Naast het café zit ik ook in de wetenschapscommissie van de vereniging waar we onder andere zelf en met universiteiten onderzoek doen. En natuurlijk heb ook ík ADHD.

Niet iedere persoon met ADHD is gelijk aan een ander met ADHD. ADHD manifesteert zich bij ieder individu anders en dat op zich maakt de benaming lotgenoten al moeilijk. Daarnaast hebben mensen met ADHD veelal te maken met comorbiditeit. Dat wil zeggen dat ze vaak twee tot drie andere problemen hebben. Je kunt daarbij denken aan autisme of dyslexie. Daarom zijn ook mensen met autisme of dyslexie van harte welkom.

AD(H)D café Den Haag: waar en wanneer?

Onze avonden vinden plaats op de 4e maandag van de maand bij Kompassie, Laan 20 in Den Haag en wie meer wil weten kan mij een appje of SMS sturen naar 06 423 303 73. Ik reageer soms wat traag omdat ik wel eens afgeleid ben of vergeet te antwoorden. Gewoon nog eens proberen. Of kom gezellig langs op een van onze avonden van 19.30 tot 22.00 uur.

Terugblik Psysalon Middelengebruik

Deze avond worden Inge Kuiper en Audrey Wijks, preventiedeskundigen bij Indigo Preventie Haaglanden, geïnterviewd door Marjo Markx, werkzaam bij MIND en Ypsilon.

Auteur: Anneke van Toor

Vaak wordt de term verslaving gebruikt, terwijl er nog geen sprake is van verslaving. Inge legt het uit aan de hand van een piramide waarbij de eerste fase de kennismakingsfase/de fase van het eerste contact is. Het puntje van de piramide is de fase van verslaving/afhankelijkheid. Kijk voor meer info over de verschillende fases op DrugsKompas (onder ‘Verslavingsproces’).

Vervolgens is meer verteld over het verschil tussen problematisch gebruik en verslaving. Kort samengevat komt het er bij problematisch gebruik op neer dat een middel iemands leven beïnvloedt en bij een verslaving bepaalt het middel iemands leven.

Het is lastig om met een naaste met verslaving om te gaan. Blijf in elk geval ondersteunen, maar trek wel een grens. Houdt het gesprek gaande en vraag naar de reden van het gebruik. Bij kinderen is het verstandig om niet vanuit de emotie te verbieden, maar belangstelling te tonen om ook de functie van het gebruik te kunnen achterhalen.

Stoppen is moeilijk! De motivatie moet echt vanuit de verslaafde zelf komen. Daarbij kan het helpen de voor- en nadelen af te wegen: wat zijn de voordelen van gebruik? Wat zijn de nadelen? En stel dat iemand gaat minderen of stoppen: wat zouden dan nadelen kunnen zijn en wat levert het iemand op op de lange termijn?. Maak als naaste duidelijk wat jij precies vervelend vindt. Houd het bij jezelf!

Hoe is het voor naasten

Een gesprek met een verslaafde is niet gelijkwaardig. Dat maakt het lastig. Denk aan het volgende:

  • Wees eerlijk, maar respectvol
  • Praat niet met iemand als diegene onder invloed is
  • Wacht tot de stemming beter is
  • Vraag ook wat de ander ervan vindt

Benoem als naaste ook de voor- en nadelen van het gebruik

  • Je ruikt naar alcohol – we krijgen ons oude fijnere leven terug
  • Je wordt agressief – we hebben weer meer contacten
  • We ontvangen geen bezoek meer

Zet kleine stappen, bv. één avond niet drinken. Kies iets wat kan lukken. Vraag ook wanneer de ander het te gek vindt worden. Laat hem/haar zelf daarover nadenken.

Loslaten is niet hetzelfde als in de steek laten! Accepteer wat je niet kunt veranderen. Dat voorkomt oplopende frustratie. Bedenk als ouders dat het kind van vroeger er niet meer is.

Klaarstaan voor iemand is niet hetzelfde als alles voor iemand regelen! Het is belangrijk dat iemand zelf in beweging komt. Stel grenzen en handhaaf die. Als je aangeeft dat je sancties gaat inzetten, zorg er dan voor dat deze haalbaar zijn en houd je er ook aan. Informeer buren dat er soms lawaai kan zijn, vaak weten ze al meer dan je denkt. Pas op voor emotionele chantage: ‘Je zet je eigen kind toch niet op straat?’

Houd de communicatie open en toon begrip. Je vraagt veel van de verslaafde. Om te stoppen is intrinsieke motivatie nodig: iemand moet zelf de voordelen gaan inzien van veranderen. Als iemand anders een motivatie oplegt, ook wel extrinsieke motivatie genoemd, dan is de kans op gedragsverandering klein. Soms doen we dingen die we niet leuk vinden, maar die we toch doen omdat we weten dat we het moeten doen/dat het beter voor ons is. Bijvoorbeeld tanden poetsen, je administratie doen (autonome motivatie). In relatie tot middelengebruik: het is beter dat ik niet blow, omdat ik helder moet zijn voor school/ mijn werk.  Soms is autonome motivatie voldoende: ik stop omdat ik weet dat dat beter is.

Langetermijnvoordelen van stoppen moeten steeds belangrijker worden voor de verslaafde. Vraag als naaste wat diegene nodig heeft om dat te bereiken. En vergeet niet dat het lastig is om een gewoonte te veranderen. Zie een terugval niet als falen, maar als een leermoment, als iets dat bij het veranderproces hoort.

Hulp bij deze problematiek

Diverse instanties kunnen ondersteunen in deze situatie. Allereerst de huisarts en de praktijkondersteuner, maar ook Kompassie, Indigo Preventie of een familievertrouwenspersoon.

Mantelzorgers GGZ kunnen bij Kompassie terecht voor ondersteuning in de vorm van een luisterend oor, begeleiding, informatie en advies. Deze ondersteuning wordt geboden door familie-ervaringsdeskundige familiecoaches van Kompassie, is kosteloos en er zijn geen wachtlijsten. Het maakt daarbij niet uit of uw naaste in behandeling is bij een GGZ-instelling of niet. Benieuwd naar onze familiecoaches? Zij stellen zich hier voor. Als een verslaafde moet wachten op behandeling kan Kompassie wachttijdondersteuning bieden.

Indigo Preventie geeft geen behandeling maar is preventief bezig. Zo komt er een CRAFT-training (Community Reinforcement And Family Training) als pilot ter ondersteuning van naasten. Aanmelden kan via mantelzorg@kompassie.nl. Als een verslaafde moet wachten op behandeling kan ook Indigo Preventie ondersteunen tijdens die wachttijd. Indigo Preventie werkt met volwassenen. Jongeren met GGZ-problematiek kunnen terecht bij Youz (Jeugd GGZ).

Vragen van deelnemers

Kunnen er maanden na het afkicken nog ontwenningsverschijnselen zijn? Dat kan inderdaad, omdat je lichaam reageert als je je niet fijn voelt. Vooral als je in een situatie komt waarop je voorheen gebruikte, kan dit optreden, bv. in de vorm van misselijk worden. Dit noemen we geestelijke verslaving.

Waar trek je de grens tussen problematisch gebruik en verslaving? We spreken van verslaving als  het gebruik vaker voorkomt dan gewild, meer dan gepland, het problemen veroorzaakt op het werk en als de persoon er voortdurend aan denkt. Bij zelfmedicatie zijn er ook positieve effecten, maar bij verslaving moet je gebruiken om ontwenningsverschijnselen te voorkomen.

Wat is de relatie tussen psychosegevoeligheid en middelengebruik? Bij aandoeningen als schizofrenie kan cannabis de kwetsbaarheid triggeren. Ook is de kans op afhankelijkheid groter en kan de waarneming veranderen. Partydrugs is af te raden als je kwetsbaar bent of bepaalde medicijnen gebruikt. Zoek daarover betrouwbare informatie, bv. van het Trimbos-instituut.

Verwijzen jullie naar zelfhelpgroepen? Ze zijn er, maar wij houden de verwijzingen niet specifiek bij.

Let er wel op: Gebruikersvrienden zijn geen vrienden! Stel de vraag: ‘Zijn ze ook gezellig als ze niet gebruiken?’ Na het afkicken kan dit een risico geven op terugval. Andere vrienden zijn er vaak niet meer. Soms kunnen vrienden helpen van een verslaving af te komen. Bespreek wat je van vrienden zou kunnen vragen om te helpen.

Ter afsluiting

Blijf goed voor jezelf zorgen. Hulp vragen is stoer!

Zorg voor je eigen ruimte, sterkte en grenzen.

Laat de ander niet vallen, maar maak dat je beter kunt zorgen.


Familieavond Hotelouders

Uw zoon/dochter is 18 jaar of ouder en woont bij u thuis. Hij/zij gedraagt zich alsof het huis een ‘hotel’ is. U heeft vaak moeite in de omgang met uw kind. De stemmingen wisselen sterk en bepalen de sfeer in huis. U bent bang om uw kind te begrenzen in zijn/haar gedrag. De sfeer thuis heeft echter ook invloed op uw andere gezinsleden. De relatie verslechtert, zelf ervaart uw kind geen probleem en wil geen hulp of ondersteuning. U zit met uw handen in het haar.

Herkent u dit? Op 21 april 2022 organiseert Kompassie een familieavond in het teken van Hotelouders. Deze avond is voor naasten, professionals en iedereen die zich betrokken voelt en interesse heeft in het thema.

Meer informatie en aanmelden


Nieuwsbrief

Maandelijks verstuurt Kompassie een nieuwsbrief naar mantelzorgers GGZ met de laatste nieuwtjes, activiteiten en initiatieven die er in en rondom Den Haag worden georganiseerd. Speciaal voor familieleden en naasten van mensen met een psychische kwetsbaarheid.

Wilt u deze nieuwsbrief voortaan elke maand in uw mailbox ontvangen? Vul dan hieronder uw e-mailadres in:

Inschrijven voor nieuwsbrief mantelzorg